Her yerde her zaman niçin bağırarak konuşur bir insan? yırtınırcasına sanki!..Bence korkudan. Mezarlıkta geçerken ıslık çalma gibi, aydınlıkta gölgesinden ürküp! , karanlık düşleri kurmak gibi, işgilliliğinden her şeyden nem! kapmak gibi korkuları, celellendirir! insanı..Oysa insan olsa, insan; Ölümden bile korkmaz, anlamlı ve boşuna yaşanmamış bir yaşam yaşamamış olmaktan korkar ancak...
Belli etmemeye de çalışsan, korkunun dağları sardığı belli olur, oluyor da..Faydası! yok...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder